Nie `iveeme i umirame kako del od prekrasnata Darma, Del 2
Po~. Ni~iko Nivano
Pretsedatel na Ri{o Kosei-kai
Osvrnuvaj}i se na Sto Dvaeset Godi{ninata od ra|aweto na Osnova~ot Nivano
Kako {to ovaa godina se obele`uva Sto Dvaeset godi{ninata od ra|aweto na Osnova~ot Nikjo Nivano, nekoj neodamna me pra{a, ‘Koi se zborovite na Osnova~ot i delata i duhot koj ~lenovite na Ri{o Kosei-kai treba da go prodol`at?’ Jas odgovoriv preku spodeluvawe na moite iskreni ~uvstva, kako {to sledi:
‘Nie site imame na{i sopstveni li~nosti, sposobnosti, i `ivotni stilovi, i zaradi toa, isto kako {to Osnova~ot Nivano be{e vistinit kon Osnova~ot Nivano, zar ne e va`no za sekoj od nas da razvie na{i sopstveni unikatni kvaliteti taka da nie staneme individui koi go pravat na{eto najdobro vo korist na drugi lu|e?’
Da gi citiram kone~nite zborovi na [akjamuni kon site negovi vernici: ‘Napravete se sebesi svetloto, napravete ja Darmata va{e svetlo.’ Isto kako {to [akjamuni rekol, su{tinski e deka preku potpirawe na Darma u~ewata nie bevme vodeni kon i u~evme od Osnova~ot, isto kako i potpiraj}i se na sebesi koi sme manifestacii na buda prirodata, sekoj od nas sjae naokolu so svetloto na qubeznost i toplina, na na{ sopstven na~in i najdobro {to mo`eme, na tie okolu nas.
Sepak, iako nie ja razbirame va`nosta na ‘pravewe na sebesi svetloto i pravewe na Darmata na{e svetlo,’ povremeno nie mo`eme da bideme zaneseni od `elba ili lutina i da izgubime pogled na toa na koe se potpirame da gi disciplinirame na{ite tela i umovi. Zaradi toa, jas mislam deka e vitalno da se osvrneme dlaboko na bodisatva duhot najden vo Lotos Sutrata i da ja kultivirame navikata na pristapuvawe kon sekoj den – ne samo kon specijalnite denovi kako Godi{ninata od ra|aweto na Osnova~ot Nivano – so sve`o ~uvstvo deka toj ni nosi nam ne{to novo. Preku pravewe taka, nie mo`eme da prodol`ime da gi vodime na{ite `ivoti so samokontrola dodeka zra~ime so jako svetlo za tie okolu nas.
Zna~eweto na bivawe roden vo ovoj svet
Pro{liot mesec, jas napi{av deka ‘nie `iveeme kako del na ve~nata `ivotna sila koja prodol`uvala, bez prestanok, u{te od koga po~nal univerzumot,’ i nie sme sega, kako del od toa, primateli na `ivot kako ~ove~ki bitija vo ovoj svet. Na{ite `ivoti, sepak, e samo minlivi momenti vo pravecot na toj neskr{en ve~en `ivot – kako sitni to~ki na svetlina koi trepkaat slabo niz vremenskata linija od dale~noto minato do dale~nata idnina. Vo toj slu~aj, koja e smislata na bivawe roden vo ovoj svet, taka ~esto nare~en ‘saha svetot na stradawe,’ za samo da bideme tuka za minliv moment?
Soglasno na Lotos Sutrata, ‘zaradi toa {to sakavme, se rodivme vo ovoj svet.’ Koja e taa `elba? Toa e na{ata vrodena `elba da ja imitirame Budinata `elba da gi oslobodime lu|eto koi se voznemireni i stradaat. I za da go napravime toa, nie go stremime Patot so cel da go ubla`ime stradaweto na sebesi i drugite kolku {to e mo`no pove}e i da prodol`ime da gi pravime na{ite najdobri napori da ja realizirame na{ata `elba deka ‘svetot stanuva mesto kade {to sekoj mo`e da `ivee vo harmonija i sre}a’ `elba koja nie mo`eme da ja interpretirame kako smisla na na{ite `ivoti i zna~ewe zaradi koe sme se rodile vo ovoj svet kako ~ove~ki bitija.
Ponatamu, nekoj go opi{al ovoj svet kako ‘privremeno mesto za razvivawe na ~ove~kiot duh’ za {to jas ~uvstvuvam deka e vo soglasnost so na~inot na `ivot i pogledot na `ivot za koj jas imam zboruvano mnogu pati prethodno: ‘Pravam napor, pravam napor, jas }e prodol`am da pravam napor dodeka da umram, i ako se prerodam povtorno, jas }e pravam napor povtorno.’ Za nas, `ivotot vo ovoj svet stanuva dragoceno vreme i mesto vo koe nie iskusuvame radost i taga, i rasteme kako ~ove~ki bitija.
Da sumirame, `ivotot na li~nosta vo ovoj svet e samo minliv moment na edniot ve~en `ivot. Sepak, kako {to e nabquduvano od D-r. Haruo Saji, koj jas go spomnav vo izdanieto od prethodniot mesec, sevkupnosta na `ivotot na taa li~nost e kondenzirana vo toj edine~en moment (na ve~nosta). Koga nie razmisluvame na faktot deka nie go primame dragoceniot poklon na `ivotot i sme sega vo ovoj svet zatoa {to nie sakavme da bideme rodeni tuka, nie osoznavame deka nema vreme za gubewe vo bivawe zavedeni vo sitna gordost na sebi~ni presmetki. Posle se, imaj}i gi na um zborovite na Kenxi Mijazava, ‘Nemo`e da ima individualna sre}a se dodeka celiot svet ne stane sre}en’ isto kako i bodisatva duhot izrazen vo niv, dodeka zapomnuvame sekoga{ da bideme obzirni kon drugite i da gi `iveeme na{ite `ivoti taka da nie nosime radost na na{ite bliski ~ove~ki bitija koi `iveat pokraj nas – toa e zna~eweto na `ivotot i pri~inata zo{to nie primame `ivot tuka na Zemjata. Poetot Utsubo Kubota edna{ napi{al, ‘Mnogu odamna, [akjamuni i Isus po~ustvuvale so~ustvo za nas i n# podu~ile da gledame na sebesi od perspektiva na univerzumot’ (Kubota Utsubu kashu (kolekcija na poemi od Utsubu Kubota) editirano od Makoto Ooka, (Ivanami [oten, 2000)). Koga nie celosno }e go pregrneme ovoj univerzalen pogled i deluvawata na ve~noto i trae~koto, nie gi nadminuvame voznemiruvawata na `ivotot i smrtta i ja nao|ame re{enosta da gi `iveeme na{ite `ivoti na na~ini koi celosno go koristat na{iot potencijal.
Poraka od pretsedatelot za Noemvri 2026
