Lotos Sutrata i ^etirite Plemeniti Vistini —Praktikuvaj}i ja vistinata na pri~inata

Dr. Dominick Scarangello
International Advisor to Rissho Kosei-kai

Posledniot pat, nie zemavme vo obzir kako, upotrebuvaj}i prisutnost i ‘telesna svesnost,’ nie mo`eme da gi praktikuvame ^etirite Vistini na Stradawe preku osoznavawe koga nie stanuvame voznemireni od jazot pome|u na{ite `elbi i realnosta. Ako nie mo`eme iskreno da go prepoznaeme na{eto stradawe i da si priznaeme deka imame problem, nie ve}e }e nadmineme golema te{kotija. No nie nemo`eme da zapreme tamu. Budata podu~uva deka ako nie sakame da napravime ne{to vo vrska so na{eto stradawe, na{iot sleden ~ekor e da gi ispitame pri~inite za toa.

Nekoi Budisti~ki objasnuvawa velat deka osnovnata pri~ina za stradaweto e `elba, dodeka drugi tvrdat deka stradaweto doa|a od neznaewe za toa kakvi se navistina ne{tata. Dvete ne se vzaemno isklu~ivi, sepak. Neznaeweto e na{eto zabludeno soznanie za sopstvoto, dlaboko vkorenet egocentrizam. Neznaeweto ne e samo na~in na razmisluvawe; toa e ne{to koe stanuva spoeno so na~inot na koj nie go do`ivuvame svetot. Ovoj egocentrizam, za vozvrat, sozdava jaka `elba – insistirawe – deka realnosta e vo soglasnost so na{ite `elbi. Ponatamu, nie deluvame egocentri~no vo svetot za da gi prisilime ne{tata da bidat takvi kakvi {to sakame, sozdavaj}i voznemirenost za sebesi i tie okolu nas.

Zemete ednostaven primer baziran na iskustvo koe go imav vo moite dvaesetti. Jas sum na pat kon vana sredba koga jas stanuvam zaglaven vo soobra}aen mete. Kako {to frustracijata raste, sekoj voza~ okolu mene ponuva da izgleda kako preka koja stoi pome|u mene i tamu kade {to jas sakav da bidam. Koga u{te edna kola mi presee pat pred mene, jas trubam na svirkata, luto gestikuliram, i se deram na drugiot voza. Drugiot voza~ odgovara slino, i toa {to ponuva kako voobi~aen sooobra}aen zastoj brzo stanuva ve{tena rasprava. Takvite momenti moe da se uvstvuvaat kako `iveewe vo podraje na pekol.

Koja be{e pri~inata za ovaa pojava na stradawe? Sigurno e bezbedno da se ka`e deka ako jas ne vikav luto kon drugiot voza~ I ne napraviv agresivni gestovi, kavgata nema{e da se slu~i. Taka, nie mo`eme da zaklu~ime deka moite dela bea prvi~na pri~ina za konfliktot.

No ajde da odime podlaboko. Zo{to jas go napraviv toa {to go napraviv? Ako jas vistinski ne razberam zo{to, jas bi mo`el da bidam prokolnat da povtoram takvi luti ispadi i da stradam ponatamo{ni bolni posledici.

Koga ovoj incident se slu~i, jas bev napnat kako struna, i toa be{e taa potisnata, negativna energija koja izvira{e za da izbega od kontrola. I zo{to jas imav takov negativen potencijal? Dali toa be{e zaradi sostojbi – situacijata na kasnewe za mojot sostanok? Mnogu lu|e bi mislele taka. No tamu bea, bez somne`, drugi voza~i vo toj gust soobra}aj koi isto taka brzaa na va`ni sredbi koi ostanaa smireni i miroqubivi. Situacijata, ili sostojbite, samite po sebe, nema da bea prvi~na pri~ina,  taka da jas moram da proniknam ponatamu.

Kako {to nau~ivme koga gi studiravme Desette Takvosti, na{iot potencijal ili verojatnost za odredeni dela e funkcija na prirodata na na{ite umovi. Kakov be{e mojot um vo toa vreme? Toj gore{e so bes, lutina rodena od nesposobnosta da se usoglasam sebesi so kasneweto na mojot sostanok. Toa be{e situacija vo koja jas mo`ev da napravam malku za da ja promenam, nosej}i me lice vo lice so mojot nedostatok na na~ini.

Zatoa, fer e da se ka`e deka lutata priroda na mojot um be{e pri~inata.

Sepak, nie mo`eme da imame potreba da odlepime u{te eden sloj, zatoa {to mojata sostojba na um be{e formirana od prethodni iskustva. ‘Takvata priroda’ na umot go otslikuva trajnoto vlijanie na na{ite minati dela, ‘takvata nagrada’ na prethodnite iskustva. ‘Takvata nagrada’ ja uslovuva prirodata na na{ite umovi. Zo{to jas imam potreba da razmisluvam dali jas sum naklonet kon luta sostojba na um. I ako e toa taka, zo{to toa bi bilo taka?

Vo mojot sopstven slu~aj, koga jas bev dete, jas bev hroni~no zakasnet i ~esto gi propu{tav rokovite, {to vode{e do surovi ukori i stres na to~nosta bilo doma ili na {kolo koe stana skoro traumatsko za mene. Del od mojata emocionalna reakcija kon soobra}ajniot mete` mo`e da se izdignala od `elbata da se izbegnat povtornite do`ivuvawa na tie bolni posledici na neuspevawe da se bide to~en.

Nema ni{to lo{o so takvata `elba. Mojata raste{e od prinudno so~ustvo za sebesi. No mojata `elba zavitkana vo neve{ti ~uvstva na strav i lutina, koi toga{ se izrazija sebesi vo dela dodeka jas se obiduvav da ja forsiram realnosta da bide takva kakva {to jas sakav da bide.

Praktikuvaj}i ja Vistinata na Pri~inata ne e sekoga{ lesno; toa mo`e da bara vreme, iskreno sebenabquduvawe ,otvarawe na na{ite srca kon objektivirawe na na{ite ~uvstva i misli preku spodeluvawe na niv so ~lenovite na sanghata. Ako nie treba da formulirame pateka na praktikuvawe koja bi n# vodela nas kon transedencija na na{ite stradawa, nie treba da odime do srceto na ne{tata. Sledniot pat, ajde da ostaneme so ovoj primer I da zememe vo obzir kako nie mo`eme da ja praktikuvame ‘Vistinata na Patot’ kon zgasnuvawe na stradawata.

Izve{taj od terenot od Sanghata

Po~. Hiromi Maria Sasaki
Sve{tenik na Brazil Darma Centarot

Jas imam sin koj vleguva vo adolescencija. Eden den, jas bev vo brzawe i go zamoliv nego da mi pomogne so nekoi doma{ni obvrski. Jas rekov, ‘Navistina mi treba{ da go napravi{ ova sega, te molam,’ no toj be{e celosno absorbiran vo video igrata toga{.

Toj mi odgovori razdrazneto, ‘No jas nemo`am da sopram sega!’ Jas vedna{ stanav frustriran i mu odgovoriv baglo, ‘Se {to ti sekoga{ pravi{ e igrawe igri!’ Za kratko, nie po~navme da se karame.

Koga jas razmisluvav za toa {to se slu~i, jas osoznav deka pri~inata za moeto stradawe ne bil samiot stav na mojot sin. Poprvo, toa be{e mojata privrzanost kon `elbata ne{tata da odat na moj na~in – sakaj}i toj da mi pomogne vedna{ i da go napravi toa {to jas, kako negova majka, mu ka`uvav nego da go napravi. Toa be{e ovaa privrzenost koja ja izdigna mojata frustracija i lutina.

Vsu{nost, malku pred toa, jas zaboraviv deka mojot sin me pra{a da gi isperam negovite omileni pantoloni. Nekolku dena pokasno, koga toj pra{a, ‘Mamo, dali pantolonite se ve}e gotovi?’ Jas odgovoriv, ‘Oh, jas zaboraviv. Se izvinuvam.’

Dodeka jas se prisetiv na toj moment, jas osoznav deka dodeka jas ne sakav moite sopstveni barawa da bidat odlo`eni, jas go odlo`iv ednoto ne{to koe mojot sin me zamoli da go napravam. Jas osoznav deka negovoto odnesuvawe da ne mi pomogne vedna{, {to me napravi iritirana, be{e fakti~ki odraz na moeto sopstveno odnesuvawe.

Jas isto taka osoznav deka iako mojot sin redovno mi pomaga so obvrski po doma i me poddr`uva na mnogu na~ini, jas po~nav da ja zemam negovata pomo{ zdravo za gotovo i ne izraziv dovolno blagodarnost kon nego.

So moeto novo razbirawe, jas go promeniv na~inot na koj jas barav negova pomo{. Namesto da o~ekuvam od nego da odgovori vedna{, jas go zedov vo obzir negoviot raspored i po~nav da velam, ‘Jas bi sakala ti da mi pomogne{ so ne{to. Koe vreme bi ti odgovaralo?’ Toga{, toj odgovoril bez da bide iritiran. Jas, isto taka, pove}e ne go pominuvav ostatokot od denot neguvaj}i ~uvstva na frustracija i navredenost.

Preku ova iskustvo, jas ja nau~iv va`nosta na osvrnuvawe na moeto srce namesto da baram nadvor od sebesi pri~ini za moeto stradawe. Jas dojdov do razbirawe, preku moite relacii so mojot sin, deka pri~inata za moeto stradawe le`i vo moite sopstveni privrzanosti (Vistinata na Pri~inata).

Blagodarenie na ova soznanie, na{ite denovi stanaa posmireni i pomiroqubivi. Pred da se obidam da gi promenam drugite, jas se nadevam deka sekoga{ }e ja zapomnam va`nosta na prvoto usoglasuvawe na moeto srce so Darmata. Vo moite napori da ja praktikuvam Darmata tuka i sega, jas }e prifatam se {to mi se slu~uva kako mo`nost za u~ewe dadena od Budata, i jas }e ja rafiniram mojata buda-priroda preku iskreno soo~uvawe so sekoja slu~ka i sredba. Blagodaram mnogu.